Literatura

Mateusz M. Lemberg – Mennica

Opublikował

dnia

mennica

Nie potrafiący stworzyć stałego związku rozwodnik; schizofrenik słyszący głosy zmarłych osób, z którymi pozostawał w „toksycznych” relacjach (jednego z nich osobiście zabił; śmierć innego ukrywał przez lata); zgwałcona kobieta o skłonnościach samobójczych, jednocześnie oczekująca na narodziny dziecka, poczętego w akcie przemocy i operację zmiany płci, zafascynowana opowieścią Jacka Dukaja o post-seksualnym świecie przyszłości. A oprócz nich krajowy i zachodni półświatek oraz zwykli obywatele, uwikłani w swoje – nie zawsze słuszne etycznie – sprawy. I świat, w którym dobro zostało wyparte przez zło i mniejsze zło, a trup pedofila musiał spocząć pod krzakami malin na rodzinnej działce, aby policyjna kariera bohaterki mogła trwać nadal; ta bowiem nie potrafi żyć w inny sposób, niż tropiąc zbrodnię.

Opublikowana w tym roku „Mennica” Mateusza M. Lemberga to już trzecia – po „Zasłudze nocy” (2014) i „Patronie” (2014) – z cyklu powieści o przygodach stołecznych policjantów. Są oni dalecy od wyobrażeń, jakie moglibyśmy mieć na temat funkcjonariuszy służb mundurowych na podstawie kreowanych na przeboje seriali bądź „Kryminalni” (Polska 2004-2008, reż. Piotr Wereśniak i in.), bądź „W-11” (Polska 2004-2014, reż. Jacek Januszyk i in.); pod tym względem bliżej protagonistom opowieści Lemberga do bohaterów „Psów (Polska 1992 Władysława Pasikowskiego). To świat steranych życiem i pracą mężczyzn, w którym kobieta może znaleźć swoje miejsce jedynie wówczas, gdy upodobni się do swych kolegów; w przeciwnym razie zostanie, jak policyjna psycholog, wystawiona na pośmiewisko i nikt nie będzie jej traktować poważnie.

Lemberg nie oszczędza ani swoich bohaterów, ani czytelników, toteż jego cykl to lektura wyłącznie dla zwolenników mocnych wrażeń, którzy pozbyli sie złudzeń, że dobro należy czynić stosując szlachetne metody. Dla protagonistów cyklu istotny jest cel i wszelkie środki, które pozwalają go osiągnąć znajdują w ich oczach usprawiedliwienie. Dlatego też, aby odzyskać porwaną rodzinę, bohaterowie nie wahają się przed torturowaniem więźniów za pomocą „zestawu majsterkowicza” (w skład którego wchodzi młotek, śrubokręt i kombinerki), a następnie upozorowaniem śmiertelnego wypadku drogowego. W świecie tym najbardziej narażone są dzieci, one bowiem stanowią najcenniejszą kartę przetargową, zaś zrozpaczeni rodzice gotowi są poświęcić wiele, aby je ratować. Jednocześnie zaś, jakby na przekór swojemu postępowaniu, bohaterowie Lemberga nie wzbudzają odrazy; to ludzie samotni, którzy pozostają niezrozumiani przez otoczenie, dopatrujące sie w nich najniższych instynktów. I choć wielokrotnie ulegają pokusom, w chwili ostatecznej próby potrafią kierować się własnym kodeksem. Być może dlatego właśnie, mimo że ich czynów nic nie może usprawiedliwić (wolą spalić przestępcę, podkładając ogień, niż postawić go przed sądem), łatwiej jest odbiorcy zrozumieć kierujące nimi motywy.

5 out of 6 stars

Recenzent: Adam Mazurkiewicz

Mateusz M. Lemberg – Mennica
Wydawca: Prószyński i S-ka (2015)
Liczba stron: 420

Polecamy także